Predyspozycje spanieli do polowań

Spaniele są z natury wszechstronnie uzdolnionymi psami myśliwskimi. Wprawdzie nie nadają się spotkania wręcz z tzw. grubą zwierzyną, ale sprawdzają się jako psy tropiące ranne zwierzę. Nie muszą szukać tropów na ziemi, ‘łapią’ je wraz z wiatrem. Doskonale aportują upolowaną drobną zwierzynę, czy to na lądzie, czy na wodzie. Ich wesołe usposobienie pozwala polowania traktować jako znakomitą zabawę. Każdy spaniel, którego właściciel zechce go wykorzystać na polowaniach, musi odpowiednio psa ułożyć. Nie należy go jednak układać do ataku na zwierzynę, na drapieżników, ponieważ takie zachowanie nie leży w jego naturze. Podczas polowań, spaniele nie wystawiają zwierzyny myśliwemu, ale potrafią ją zmusić do opuszczenia kryjówki. Gdy spaniel zwietrzy zwierzyną, daje znać energicznie machając ogonem. Ze względu na swój niewielki wzrost, potrafi wejść w obszary lasu niedostępne dla innych psów myśliwskich. Znakomicie wypłasza z zarośli bażanty, zające, króliki i inną drobną zwierzynę. W momencie oddania strzału, dobrze wyszkolony spaniel powinien przywarować, a do poszukiwania upolowanego zwierzęcia powinien ruszyć dopiero po otrzymaniu komendy. Spaniele doskonale aportują, ale często, przyniesioną zdobycz przenoszą w różne miejsca. Mimo wrodzonego instynktu łowieckiego, nie każdy spaniel nadaje się jako pies na polowania, a nie układany w tym celu od szczeniaka, traci swoje wrodzone predyspozycje.

Both comments and pings are currently closed.
error: Content is protected !!